Εισαγωγή – Κείμενο – Νεοελληνική απόδοση
από Μοναχούς της Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα
ΕΚΔΟΣΗ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΝΙΚΗΤΑ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
2005
Τι ζητά ο Θεός από τον χριστιανό; Τι έπαθε ο άνθρωπος, και τι παθαίνει από τον διάβολο, και το αγνοεί. Όλοι οι άνθρωποι πού νοσούν ψυχικά το αγνοούν· και πρέπει πρώτα να γνωρίσουν οι ίδιοι τις ασθένειες τους ώστε να ζητήσουν τον γιατρό. Με ποιο τρόπο ο πονηρός παρουσιάζει την ενέργεια του ως δόλωμα, και για ποια αιτία δεν είναι όλοι οι χριστιανοί ενάρετοι.
Κεφάλαιο ΣΤ’
Ο Θεός ζητά από τον χριστιανό, πρώτον, να ομολογήσει τα αμαρτήματα του, ώστε με την ενθύμηση των προηγουμένων αμαρτημάτων να έχει πάντοτε ταπεινό το φρόνημα, και να μην υπερηφανεύεται προς τους συνδούλους του. Δεύτερον, να εξομολογείται καθημερινά στον Θεό για όσα αμάρτησε ή με τη θέληση ή χωρίς τη θέληση ή εν γνώσει ή εν αγνοία. Διότι είναι αδύνατο στον άνθρωπο να περάσει μέρα ή νύχτα αναμάρτητα, χωρίς να πέσει σε μικρό ή μεγάλο αμάρτημα, διότι η αμαρτία ενεργείται ή με την πράξη ή με τον λόγο ή με τη διάνοια. Αυτός λοιπόν που συνεχώς αμαρτάνει, είναι συνεχώς υπόλογος. Και κάθε υπόλογος είναι αδικαιολόγητος, και σώζεται μόνο με το έλεος. Τρίτον, επειδή η αμαρτία διαπράττεται από ασθενή διάνοια – και γι’ αυτό η ψυχή έχει την ανάγκη της θεϊκής δύναμης -, πρέπει να παρακαλούμε και να ικετεύουμε εκτενώς τον Θεό, να χαρίσει στην ψυχή νοερή δύναμη, η οποία λέγεται χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χρίστου μυστική, που ενισχύει την ψυχή στην οποία έρχεται, και τη φωτίζει, ώστε να βλέπει το κακό ως κακό και το καλό ως καλό. Και με το φωτισμό αυτής της χάριτος και τη δύναμη της, διαβαίνει μέσα από τις παγίδες του παρόντος πονηρού αιώνος χωρίς να βλάπτεται. Το μυστήριο του πάθους του ανθρώπου είναι μεγάλο και αξεπέραστο, και τέτοιο, πού ούτε έγινε άλλο ούτε θα γίνει. Διότι είναι τέτοιο, πού χρειάστηκε την ίδια την παρουσία του Θεού για να διορθωθεί και να θεραπευτεί· και αγνοώντας το οι άνθρωποι, γίνονται σκληρόκαρδοι λόγω της αναισθησίας τους. Αυτός πού γνωρίζει το πάθος, το αισθάνεται· αυτός πού το αισθάνεται, πονά πολύ αυτός πού πονά, αναζητεί πώς να γιατρευτεί, και κάνει με ζήλο κάθε προσπάθεια για τη θεραπεία του σώματος.
