Η αίρεσις των Μαρτύρων του Ιεχωβά

ΜΙΑ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΑΙΡΕΣΙΣ

(Η αίρεσις των Μαρτύρων του Ιεχωβά)

 Έκδοσις Ι. Μ. Παρακλήτου - Σκάλα Ωρωπού

Ο ΤΡΑΓΕΛΑΦΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΦΑΣΕΩΝ

Οι Ιεχωβίτες διακηρύσσουν ότι η Οργάνωσίς τους, η Εταιρεία «Σκοπιά», φωτίζεται από τον Θεό και κηρύττει την αλήθεια. Και την αλήθεια αυτή την σκορπίζει στον κόσμο μέσω των περιοδικών και βιβλίων που εκδίδει.

Εσύ, αγαπητέ Χριστιανέ, τί έχεις να πης; Μπορεί τα έντυπα της ιεχωβίτικης Εταιρείας να περιέχουν την αλήθεια, όταν είναι γεμάτα από αντιφάσεις; Και τί αντιφάσεις! Τραγελαφικές! Μπορεί λ.χ. σ' ένα βιβλίο τους το τάδε πρόσωπο ενός προφητικού οράματος να ερμηνεύεται ότι είναι ο Σατανάς. Και σ' ένα άλλο τους βιβλίο που εξεδόθη αργότερα το ίδιο πρόσωπο να ερμηνεύεται ότι είναι ο Χριστός!! (Βλέπε, Αντ. Αλεβιζοπούλου, Η ΣΚΟΠΙΑ: ΖΩΗΡΟΤΕΡΟ ΦΩΣ Ή ΠΥΚΝΟΤΕΡΟ ΣΚΟΤΟΣ; σελ. 130-135).

Μπορεί σ' ένα βιβλίο τους να παρουσιάζεται σαν επιβεβλημένη η στράτευσις και να εγκωμιάζεται η στρατιωτική θητεία, και στο άλλο βιβλίο η στράτευσις και η θητεία να χαρακτηρίζωνται σαν πράγματα σατανικά. (Στο περιοδικό «Παρηγορία» -το σημερινό «Ξύπνα»- της 1-10-1943 εγκωμιάζεται η στρατιωτική θητεία και οι στρατιωτικοί κανονισμοί). Στους Ιεχωβίτες της Ελλάδος η Εταιρεία Σκοπιά έχει δώσει εντολή να μην παίρνουν όπλο, ενώ στους Ιεχωβίτες της Ρωσίας έχει δώσει εντολή να παίρνουν όπλο!

Μπορεί σ' ένα έντυπό τους να παρουσιάζεται το έτος 1874 σαν έτος της Β' Παρουσίας και σ' ένα άλλο το 1914. Σ' όλα τα τελευταία βιβλία παρουσιάζεται το 1914. Το βιβλίο «Η Κιθάρα του Θεού», το έγραψε ο Ιωσήφ Ρόδερφορδ, ο δεύτερος πρόεδρος της Εταιρείας «Σκο­πιά». Όποιος το διαβάζει συμπεραίνει για τον βαθμό της νοημοσύνης των Ιεχωβιτών...

Τί έκανε τον Γκύντερ Πάπε, το επίλεκτο αυτό στέλεχος των Ιεχωβιτών της Γερμανίας, να εγκαταλείψη την Οργάνωσι της Σκοπιάς; Τί άλλο παρά οι αντιφάσεις! Ενώ πάντοτε από μικρό παιδί τον εδίδασκαν ότι ο Αβραάμ, ο Ισαάκ και ο Ιακώβ θα ανασταίνονταν πραγματικά^. το έτος 1951, στο διεθνές συνέδριο των Ιεχωβιτών στην Φραγκφούρτη, τον εδίδαξαν ότι δεν θα ανασταίνονταν πραγματικά, και ότι τα χωρία που παλαιότερα τα ερμήνευαν κατά γράμμα, πρέπει να τα ερμηνεύσουν αλληγορικά!

Και κάτι άλλο: Σε όλα τα παλαιά βιβλία της Εταιρείας, μέχρι το έτος 1931 υποστηριζόταν ότι η κατά τον 20όν αιώνα κίνησις των Εβραίων προς την Παλαιστίνη προερχόταν από τον Θεόν. Και ξαφνικά στα νεώτερα βιβλία και περιοδικά (όπως λ.χ. στην Σκοπιά της 15-5-1955) ξεπρόβαλλε η καινούργια διδασκαλία πως η κίνησις των Εβραίων προς την Παλαιστίνη προερχόταν από τον Σατανά!

Διαβάζοντας λοιπόν την «Σκοπιά» της 15-5-1955 δεν μπορούσε να συγκρατήση το μυαλό του στην θέσι του. Ένας ολόκληρος κόσμος άρχισε να γκρεμίζεται μέσα του. Ερευνώντας αργότερα όλα τα προηγούμενα βιβλία της ιεχωβιτικής Οργανώσεως έμεινε κατάπληκτος από το πλήθος των αντιφάσεων.

Εκείνο που στην αρχή χαρακτηρίσθηκε άσπρο, ήρθε νεώτερο φως από τον Ιεχωβά και το είπαν μαύρο, και αργότερα παρουσιάσθηκε άλλη δέσμη φωτός και το ξαναείπαν άσπρο. Και έτσι το φως λάμπει «επί μάλλον και μάλλον»!

Αντιλαμβάνεσαι τώρα, Χριστιανέ μου, πόσο σκοτάδι υπάρχει στις ιεχωβίτικες διδασκαλίες; Οι Ιεχωβίτες όμως δεν μπορούν να το αντιληφθούν. Γιατί; Διότι η Εταιρεία «Σκοπιά» φροντίζει και αποσύρει από την κυκλοφορία τα παλαιότερα βιβλία^. ή εάν τα επανεκδίδη, τα αλλοιώνει και τα νοθεύει. Ο Γκύντερ Πάπε σε διάλεξι που έδωσε τον Μάιο του 1977 στην Αθήνα είπε ότι εμέτρησε σ' ένα ιεχωβίτικο βιβλίο που αφορούσε την «Ιστορία των Μαρτύρων του Ιεχωβά», στην επανέκδοσι, 169 αλλοιώσεις και νοθείες, 169 απάτες!

Δηλαδή από το ένα μέρος αντιφάσεις και από το άλλο απάτες. Αυτός είναι ο περίφημος «νέος κόσμος» των Μαρτύρων του Ιεχωβά!

Ο Γιαχβέ της Βίβλου και η σύγχυση των Μαρτύρων του Ιεχωβά

Κείμενο δημοσιευμένο στό περιοδικό

«Ἐφημέριος»,

μηνιαία ἔκδοση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος,

ἔτος 60, τεῦχ. 4, Ἀπρ. 2011.

Ὅπως εἶναι γνωστό, οἱ ὁπαδοί τῆς αἵρεσης τῶν Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ, πιστεύουν ὅτι τό θέμα τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ ἔχει θεμελιώδη σημασία γιά τή σωτηρία μας. Θεωροῦν βασική ἀποστολή τους νά «μαρτυροῦν» ὅτι τό «Ἰεχωβᾶ», ὅπως ἐσφαλμένα προφέρουν τό Ἑβραϊκό «Γιαχβέ», εἶναι τό αἰώνιο καί ἀναλλοίωτο ὀνόμα τοῦ Θεοῦ.

Ὄντως, τό ὄνομα αὐτό ὑπάρχει στήν Παλαιά Διαθήκη. Σέ ποιόν, ὅμως, ἀναφέρεται; Ποιός εἶναι ὁ Γιαχβέ τῆς Βίβλου; Οἱ ὁπαδοί τῆς αἵρεσης, φαίνεται νά πιστεύουν ὅτι Αὐτός εἶναι ὁ Πατήρ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Θεός, στόν Ὁποῖο Ἐκεῖνος ἀναφερόταν. Ὅπως εἶναι γνωστό, οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ δέν ἀποδέχονται μιά θεμελιώδη ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας, τή διδασκαλία γιά τήν Ἁγία Τριάδα. Ἀκολουθώντας τούς ἀρχαίους αἱρετικούς Ἄρειο καί Μακεδόνιο, πιστεύουν ὅτι ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ (ὁ Χριστός) εἶναι δημιούργημα τοῦ Θεοῦ (δηλ. δέν εἶναι ὄντως Θεός) καί ὅτι τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι μιά ἀπρόσωπη δύναμη ἤ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ (δηλ. δέν εἶναι πρόσωπο), παρά τό γεγονός ὅτι ὁ Χριστός σαφῶς ἀναφέρει ὅτι Αὐτός καί ὁ Πατήρ Του εἶναι ἕνα (Ἰω. 10,30).

Τίς ἀντιλήψεις τους γιά τό ὄνομα τίς στηρίζουν κυρίως στό χωρίο Ἐξ. 3,13-15, κατά τό ὁποῖο «Ἄγγελος Κυρίου» ἐμφανίσθηκε στόν Μωϋσῆ μέσα σέ μία φλεγόμενη βάτο, λέγοντάς του: «ἐγώ εἰμί ὁ Θεός τοῦ Πατρός σου, Θεός Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ ... ἐγώ εἰμί ὁ Ὤν» («Γιαχβέ»). Τό χωρίο φαίνεται ἐκ πρώτης ὄψεως δυσνόητο καί δημιουργεῖ ἐρωτήματα: Ποιός ἐμφανίσθηκε στόν Μωϋσῆ, ὁ Θεός ἤ ἕνας Ἄγγελος τοῦ Θεοῦ; Γιατί ὁ Ἄγγελος ταυτίζει τόν ἑαυτό του μέ τόν Θεό; Γιατί λέει ὅτι εἶναι ὁ «Θεός Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ»; Γιατί ὁ Ἄγγελος λέει ὅτι εἶναι ὁ Γιαχβέ;

Πώς να αντιμετωπίσουμε απλά και εύκολα τους μάρτυρες του Ιεχωβά

Λαμβάνοντας υπόψη το ενδιαφέρον και την αγωνία πολλών πιστών για την δυσκολία αντιμετώπισης των Μαρτύρων του Ιεχωβά είτε σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις είτε σε διάλογο στο διαδίκτυο (internet), αποφασίσαμε – λόγω της μακρόχρονης τριβής μας και ενασχόλησης μαζί τους – να γράψουμε άρθρο με το οποίο ο πιστός όχι μόνο θα αντιμετωπίζει εύκολα και απλά τον οποιοδήποτε Μάρτυρα του Ιεχωβά, αλλά θα τον τρέπει κυριολεκτικά σε φυγή, ακόμα και εκείνος ο πιστός ο οποίος έχει παντελή άγνοια της Αγίας Γραφής και της διδασκαλίας των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Και η ευκολία αυτή συνίσταται, πως ο πιστός δεν χρειάζεται να διαθέτει απολύτως τίποτα. Ούτε Άγια Γραφή, ούτε γνώση και χρήση αυτής, ούτε ιδιαίτερη σχέση με δογματικά ζητήματα, ούτε πολύ περισσότερο φυλλάδια και έντυπα της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Όλα τα «όπλα» που θα χρησιμοποιήσει εναντίον τους βρίσκονται στο παρόν άρθρο.

Πριν όμως τα εκθέσουμε, πρέπει να πούμε κάποια πράγματα τα οποία ο πιστός οφείλει να τα γνωρίζει.

Όταν κάποιος αποφασίζει να κάνει διάλογο με ένα Μάρτυρα του Ιεχωβά δεν έχει απέναντί του μόνο τον Μάρτυρα του Ιεχωβά αλλά ολόκληρη την Οργάνωσή του. Μια Οργάνωση που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη. Γιατί από την νηπιακή σχεδόν ηλικία, τους εκπαιδεύει σε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΒΑΣΗ πώς να διεξάγουν τον διάλογο και να αποφεύγουν τις δυσκολίες και τις κακοτοπιές. Τους έχει προμηθεύσει και έντυπα τα οποία έχουν έτοιμες τις απαντήσεις σε οτιδήποτε συζητείται στον διάλογο. Και δεν είναι μόνο αυτό. Αλλά τους έχει έτοιμα και τα χωρία (κομμάτια) της Γραφής – τα οποία πολλές φορές ελάχιστη σχέση έχουν με το υπό συζήτηση θέμα – με τα οποία «βομβαρδίζουν» τον «αντίπαλο» και έτσι όχι μόνο δεν τον αφήνουν να πάρει ανάσα αλλά δημιουργούν και την ψευδαίσθηση της υπεροχής του Μάρτυρα του Ιεχωβά ιδιαίτερα στην γνώση της Γραφής. Γι’ αυτό και έχει επικρατήσει να λέγεται, πως οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι άριστοι γνώστες της Γραφής.

Εκεί βέβαια που γίνεται ανηλεής «βομβαρδισμός» του «αντιπάλου» είναι στο διάλογο στο διαδίκτυο (internet). Επειδή όλοι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν προμηθευτεί από την Οργάνωσή τους CD στο οποίο έχουν έτοιμα Γραφικά χωρία για το οποιοδήποτε θέμα. Και έτσι το μόνο κόπο που έχουν να κάνουν είναι να αντιγράψουν το κατεβατό αυτών των Γραφικών χωρίων.

Να φέρουμε ένα παράδειγμα. Συζητείται π.χ. το θέμα για την Αγία Τριάδα. Στην Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ) δηλαδή την Καινή Διαθήκη των Μαρτύρων του Ιεχωβά και στις τελευταίες σελίδες της έχει περιεχόμενα που επιγράφονται «Γραφικά Θέματα για συζήτηση». Στην λέξη Τριάδα λοιπόν, μετρήσαμε πάνω από 40!! χωρία της Γραφής έτοιμα προς χρήση. Την στιγμή λοιπόν που ο «καημένος» ο Ορθόδοξος πιστός πασχίζει να βρει στην Γραφή έστω και ένα χωρίο για να απαντήσει, ο Μάρτυρας του Ιεχωβά έχει ολόκληρο «οπλοστάσιο»! «Ξύλινα σπαθιά» εναντίον «πυρηνικών βομβών»!!

ΙΕΧΩΒΑΔΕΣ - ΧΙΛΙΑΣΤΕΣ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η παρούσα αντιαιρετική μελέτη δεν έχει σκοπό να αναιρέσει με επιστημονική  πληρότητα την βλάσφημη και αιρετική διδασκαλία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Αυτό ήδη έχει γίνει από έγκριτους επιστήμονες, ιερείς και θεολόγους.
Από  την πλούσια βιβλιογραφία τους αντλούμε και το υλικό, για να συντάξουμε τη μικρή αυτή μελέτη. Σκοπός μας είναι να εκτεθούν συνοπτικά οι κακοδοξίες αυτής της "αιρέσεως" (*) να αναιρεθούν και να βοηθήσουμε τον πιστό λαό και κάθε καλοπροαίρετο αναζητητή της αλήθειας, να κατανοήσει την κακοδοξία των Χιλιαστών, οι οποίοι μπορούν  ανενόχλητα να παραπλανούν χρησιμοποιώντας τον αυτοπροσδιορισμό  "Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά".
Με απλά λόγια θα παραθέσουμε τις βασικές αρχές των Χιλιαστών και ακριβώς δίπλα, κατωτέρω, θα ξεσκεπάζουμε τις πλάνες τους με βάση τη διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας ελπίζοντας ταυτόχρονα ότι η μικρή αυτή εργασία θα γίνει αφορμή, για να μελετήσουμε και να ζήσουμε ακόμα βαθύτερα το θησαυρό της Ορθοδόξου πίστεώς μας.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ο Χιλιασμός είναι μία πολύ ύπουλη θρησκεία-"αίρεση", από τις πιο μεγάλες και φοβερές αιρέσεις που υπήρξαν ποτέ στο διάβα της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Οι ρίζες του βρίσκονται στην ιουδαϊκή θεολογία και αντιμετωπίστηκε αρχικά από τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας και τις Οικουμενικές Συνόδους.
Η νέα μορφή του σύγχρονου Χιλιασμού εμφανίσθηκε το έτος 1881 από τον πλούσιο έμπορο εβραϊκής καταγωγής Κάρολο Ρώσελ και τους διαδόχους του Ρόδερφορδ και αργότερα Νάθαν Νόρ. Έχει ως έδρα το Μπρούκλιν των Η.Π.Α  και πολλά μέλη σε όλο τον κόσμο, που υπηρετούν με αυταπάρνηση και ζήλο την πολυεθνική εταιρεία "Σκοπιά".  Διαδίδει τις κακοδοξίες της μέσα από τη στρατολόγηση των οπαδών της με βιβλία, περιοδικά και τα σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα.
Σεβόμενοι την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης και την πίστη κάθε ανθρώπου προβαίνουμε σ’ αυτή την έκδοση ένεκα του χρέους πού έχουμε να προφυλάττουμε τους πιστούς από όλους όσους θέλουν να διαστρέφουν  τη διδασκαλία του Χριστού και να την χρησιμοποιούν προς ίδιον όφελος.

Δέκα άγνωστα πράγματα για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά

Share

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, γνωστοί για τα δημόσια κηρύγματά τους από σπίτι σε σπίτι, έκαναν την εμφάνισή τους στην Πενσυλβανία των ΗΠΑ στα τέλη του 19ου αιώνα.

news247

Ιουνίου 13 2015 17:52

Πρεσβεύουν μια επίσημη χριστιανική θρησκεία, που βασίζεται στη μελέτη της Βίβλου, καταλήγει όμως σε αρκετά διαφορετικά συμπεράσματα από την πλειοψηφία των χριστιανικών θρησκειών.

Τα συμπεράσματα αυτά κατάφεραν να τα διαδόσουν όχι μόνο απ' άκρη σε άκρη της Αμερικής αλλά και σε εκατοντάδες χώρες σε όλο τον κόσμο. Παρόλο που αποτελούν επίσημη χριστιανική θρησκεία με εκατομμύρια μέλη σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, οι συνήθειες και τα πιστεύω τους δεν είναι αρκετά διαδεδομένα.
Το listverse συγκέντρωσε και παρουσιάζει 10 βασικά χαρακτηριστικά των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

10. Αρνούνται να πολεμήσουν ή να εμπλακούν σε οποιαδήποτε ένοπλη σύγκρουση

 

Ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά δεν θα λάβει μέρος ποτέ σε πόλεμο ή άλλου είδους σύγκρουση διότι θεωρεί ότι  δεν συνάδει με την ηθική της αγάπης του Ιησού Χριστού και με την αρχή να αγαπάς ακόμα και τον εχθρό σου.
Οι Ιαχωβάδες βέβαια έχουν πληρώσει ακριβά αυτή τους την αρχή, έχουν εξοστρακιστεί από πολιτικά κόμματα, έχουν φυλακιστεί και βασανιστεί.
Οι περισσότεροι φυλακισμένοι μάρτυρες του Ιεχωβά βρίσκονται στη Νότια Κορέα.

9. Δεν χρησιμοποιούν σταυρούς

 

Υποστηρίζουν ότι ο Χριστός δεν πέθανε πάνω σε σταυρό και δεν χρησιμοποιούν αυτό το σύμβολο στη θρησκεία τους.

8. Έχουν ενεργά μέλη σε όλο τον πλανήτη

 

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν περισσότερα από 8,2 εκατομμύρια μέλη σε 239 χώρες σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Είναι πολύ οργανωμένοι και κρατούν ακριβή αρχεία της δράσης τους. Στην επίσημη ιστοσελίδα τους βρίσκει κανείς στατιστικά που ανανεώνονται συνέχεια καθώς και κηρύγματα σε περισσότερες από 700 γλώσσες.

7. Οι ιερείς τους είναι άμισθοι

 

Όλα τα χρήματα των Ιεχωβάδων προέρχονται από ιδιωτικές δωρεές. Τα μέλη τους συνεισφέρουν στο κοινό ταμείο με όποιο ποσό επιθυμούν σε όποια συχνότητα μπορούν, δεν υπάρχει κανόνας. Το κοινό αυτό ταμείο, διανέμει πόρους στα τοπικά παραρτήματα ανά τον κόσμο.
Σε αντίθεση με τις περισσότερες χριστιανικές θρησκείες οι κληρικοί δεν είναι έμμισθοι, ούτε προβλέπεται κάποια αμοιβή για όσους κάνουν τα κηρύγματα πόρτα πόρτα. Είναι όλοι εθελοντές.

6. Έγιναν στόχος του Χίτλερ και των Ναζί

 

Περίπου 10.000 Μάρτυρες του Ιεχωβά στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ενώ γύρω στους 5.000 έχασαν τη ζωή τους. Στη Γερμανία, εξ αιτίας της άρνησή τους να πολεμήσουν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, έγινα αντικείμενο χλευασμό, όλοι τους, άνδρες, γυναίκες και μικρά παιδιά.

5. Δεν γιορτάζουν Χριστούγεννα, Πάσχα και άλλες χριστιανικές εορτές

 

Θεωρούν ότι όλες αυτές οι γιορτές, όπως και τα γενέθλια, έχουν παγανιστικές και όχι θρησκευτικές καταβολές και είναι ανακόλουθες με τον Θεό και τη Βίβλο.

4. Δεν δέχονται τις μεταγγίσεις αίματος

 

Οι Ιεχωβάδες δεν απορρίπτουν τη σύγχρονη ιατρική, αντιθέτως επισκέπτονται γιατρούς και νοσοκομεία και υποβάλλονται σε ιατρικές θεραπείες, αρκεί να είναι αναίμακτες.
Οι λόγοι είναι καθαρά θρησκευτικοί. Τόσο στην Παλαιά όσο και στην Καινή Διαθήκη δίνεται ξεκάθαρα η εντολή να απέχουμε από αίμα. Επίσης, στα μάτια του Θεού, το αίμα αντιπροσωπεύει τη ζωή.  Συνεπώς, δεν βάζουν αίμα επειδή θέλουν να είναι υπάκουοι στον Θεό αλλά και επειδή τον σέβονται ως τον Δότη της Ζωής.

3. Πιστεύουν σε έναν επίγειο Παράδεισο

 

Οι Ιεχωβάδες θεωρούν ότι θα έρθει η στιγμή που ο Θεός θα καθαρίσει τη γη από την ασχήμια στο άμεσο μέλλον και θα δημιουργήσει τον Παράδεισο που εξαρχής επιθυμούσε για τον άνθρωπο επί γης.

2. Αποκαλούν τον Θέο, Ιεχωβά

 

Επικαλούμενοι και πάλι τις γραφές, αποκαλούν τον Θεό με το μικρό του όνομα που είναι Ιεχωβάς. Γι αυτό και οι ίδιοι λέγονται Μάρτυρες του Ιεχωβά.

1. Πιστεύουν ότι πλησιάζει το τέλος του κόσμου

 

Για τους Ιεχωβάδες, είναι πολλά τα σημάδια στα βιβλικά κείμενα ότι πλησιάζει το τέλος του κόσμου όπως είναι σήμερα. Για παράδειγμα στο κεφάλαιο 24 του κατά Ματθαίον ευαγγελίου, ο Χριστός  περιγράφει τα γεγονότα που θα προηγηθούν του τέλους: αύξηση πολέμων, ασθενειών, φυσικών καταστροφών και έλλειψη τροφής. Περιμένουν λοιπόν με ανυπομονησία τον επίγειο Παράδεισο.

Τέσσερις Κίνδυνοι της Οργάνωσης των Μαρτύρων του ΙεχωβάΝεα ΑναρτησηΤέσσερις Κίνδυνοι της Οργάνωσης των Μαρτύρων του ΙεχωβάΝεα Αναρτηση

Η Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά ισχυρίζεται ότι είναι η μόνη αληθινή χριστιανική ομάδα σε παγκόσμια κλίμακα. Λέει ότι όλες οι άλλες εκκλησίες, είτε καθολικές είτε διαμαρτυρόμενες, έχουν ψευδοδιδασκαλίες και ότι όποιος δεν είναι Μάρτυρας του Ιεχωβά θα τον καταστρέψει ο Θεός. Ωστόσο, η πραγματικότητα δείχνει ότι η ομάδα αυτή είναι μια δόλια αίρεση. Να για ποιους τέσσερις λόγους πρέπει να αποφεύγεται.

1. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά Αρνούνται τις Βασικές Διδασκαλίες της Αγίας Γραφής

Η Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά αρνείται ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Θεός. Αντίθετα, διδάσκουν ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ένας άγγελος που δημιουργήθηκε.

"πραγ ματικότητα δείχνει ότι η ομάδα αυτή είναι μια δόλια αίρεση "

Ωστόσο, η Αγία Γραφή διδάσκει ξεκάθαρα ότι ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός, είναι Θεός. Π.χ. το εδάφιο Εβραίους 1/8 λέει, «Για τον Υιό, όμως, λέει: "Ο θρόνος σου, ω Θεέ, είναι στον αιώνα του αιώνα..."». Πολλά άλλα εδάφια επίσης διδάσκουν το ίδιο: Ιωάννης 1/1, 14· 20/26-28· Πράξεις 20/28· Ρωμαίους 9/5· Εβραίους 1/3, 8-9· Β΄ Πέτρου 1/1.
Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αρνούνται τη σωματική ανάσταση του Ιησού Χριστού. Αντίθετα, διδάσκουν ότι το σώμα του Χριστού διαλύθηκε σε αέρια. Ο Τσαρλς Τέιζ Ράσελ, ιδρυτής της οργάνωσης, δίδασκε ότι «Ο άνθρωπος Ιησούς είναι νεκρός, παντοτινά νεκρός» (Μελέτες στις Γραφές, Τόμ. 5, 1899, σ. 454).

Τί είναι η "πρόοδος" του Τιμίου Σταυρού και γιατί εορτάζεται κατά την 1η Αυγούστου;

Η πρόοδος του Τιμίου Σταυρού (1 Αυγούστου).
Πρόκειται για εορτή που συμπίπτει με την πρώτη ημέρα της νηστείας της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και θεσπίστηκε σε ανάμνηση της απαλλαγής των Βυζαντινών, με τη βοήθεια του Τιμίου Σταυρού, από την επιδρομή των Σαρακηνών επί της εποχής του αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνού. Στην Κωνσταντινούπολη κατά την εορτή αυτή γινόταν λιτάνευση (πρόοδος) του Τιμίου Σταυρού.
Ο Σ. Ευστρατιάδης για το γεγονός αυτό γράφει τα έξης: «Κατά την ημέραν ταύτην εξήγετο εκ του σκευοφυλακίου της μεγάλης εκκλησίας ο τίμιος σταυρός, περιήγετο ανά την πόλιν και εξετίθετο εις διαφόρους ναούς προς προσκύνησιν και αγιασμόν των πιστών και πάλιν απετίθετο εις το σκευοφυλάκιον».
Με την ευκαιρία αναφέρουμε επιγραμματικά και τις υπόλοιπες εορτές αφιερωμένες στον Τίμιο Σταυρό:
α) Εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρου (14 Σεπτεμβρίου)
β) Εορτή της Σταυροπροσκυνήσεως (Κυριακή Γ’ Νηστειών).
γ) Μνήμη του εν ουρανώ φανέντος σημείου του Τιμίου Σταυρού (7 Μαΐου) την εποχή του Κωνστάντιου (337-361), γιου του Μ. Κωνσταντίνου.
δ) Τέλος αφιερωμένες στον Τίμιο Σταυρό, (όλο το έτος), είναι δύο ημέρες της εβδομάδας, η Τετάρτη και η Παρασκευή.