Ἡ θέωσις δυνατὴ διὰ τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ

Ἡ θέωσις, ὡς σκοπὸς τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου

Πρόλογος
Ἡ θέωσις, ὡς σκοπὸς τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου
Ἡ ἐνανθρώπησις τοῦ Θεοῦ αἰτία τῆς θεώσεως τοῦ ἀνθρώπου
Ἡ συμβολὴ τῆς Θεοτόκου στὴν θέωσι τοῦ ἀνθρώπου
Ἡ Ἐκκλησία, ὁ χῶρος τῆς θεώσεως τοῦ ἀνθρώπου
Ἡ θέωσις δυνατὴ διὰ τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ
Προϋποθέσεις γιὰ τὴν θέωσι
Ἐμπειρίες τῆς θεώσεως
Ἀποτυχία πολλῶν ἀνθρώπων νὰ φθάσουν στὴν θέωσι
Συνέπειες τῆς ἀγωγῆς τῆς θεώσεως
Συνέπειες τῆς ἀγωγῆς ποὺ δὲν ὁδηγεῖ στὴν θέωσι

Στὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ πετύχει τὴν θέωση, ἐπειδὴ ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ, σύμφωνα μὲ τὴν διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἄκτιστος. Ὁ Θεὸς δὲν εἶναι μόνο οὐσία, ὅπως νομίζουν οἱ Δυτικοί, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἐνέργεια. Ἐὰν ὁ Θεὸς ἦταν μόνο οὐσία, δὲν θὰ μπορούσαμε νὰ ἑνωθοῦμε, νὰ κοινωνήσουμε μαζί Του, διότι ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ εἶναι φοβερὴ καὶ ἀπρόσιτη στὸν ἄνθρωπο, κατὰ τὸ «οὐ γὰρ μὴ ἰδῆ ἄνθρωπος τὸ πρόσωπόν μου καὶ ζήσεται» (Ἐξ. λγ´, 20).
Ἂς ἀναφέρουμε ἕνα κάπως σχετικὸ παράδειγμα ἀπὸ τὰ ἀνθρώπινα. Ἂν πιάσουμε ἕνα ἡλεκτρικὸ καλώδιο γυμνό, θὰ πεθάνουμε. Ὅταν ὅμως ἑνώσουμε μία λάμπα στὸ καλώδιο, φωτιζόμαστε. Τὴν ἐνέργεια τοῦ ἡλεκτρικοῦ ρεύματος τὴν βλέπουμε, τὴν χαιρόμαστε, μᾶς βοηθεῖ. Τὴν οὐσία του δὲν μποροῦμε νὰ τὴν πιάσουμε. Κάτι παρόμοιο, ἂς μᾶς ἐπιτραπεῖ νὰ ποῦμε, συμβαίνει καὶ μὲ τὴν ἄκτιστο ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ.
Ἐὰν θὰ μπορούσαμε νὰ ἑνωθοῦμε μὲ τὴν οὐσία τοῦ Θεοῦ, θὰ γινόμασταν καὶ ἐμεῖς κατ᾿ οὐσίαν θεοί. Δηλαδή, ὅλα θὰ γινόντουσαν θεοί, θὰ ὑπῆρχε μία σύγχυσις, καὶ τίποτε δὲν θὰ ἦταν οὐσιαστικὰ θεός. Ὅτι πιστεύουν μὲ λίγα λόγια στὶς ἀνατολικὲς θρησκεῖες, π.χ. στὸν Ἰνδουισμό, ὅπου ὁ θεὸς δὲν εἶναι προσωπικὴ ὕπαρξις, ἀλλὰ συγκεχυμένη δύναμις σκορπισμένη σ᾿ ὅλον τὸν κόσμο, καὶ στοὺς ἀνθρώπους καὶ στὰ ζῶα καὶ στὰ πράγματα (Πανθεϊσμός).
Ἐὰν πάλι ὁ Θεὸς εἶχε μόνο τὴν ἀμέθεκτη θεία οὐσία χωρὶς τὶς ἐνέργειές Του, θὰ παρέμενε ἕνας θεὸς αὐτάρκης, κλεισμένος στὸν ἑαυτό του, ἀκοινώνητος στὰ πλάσματά του.
Ὁ Θεός, κατὰ τὴν ὀρθόδοξο θεολογικὴ θεώρηση εἶναι Μονὰς ἐν Τριάδι καὶ Τριὰς ἐν Μονάδι. Ὅπως λέγουν χαρακτηριστικὰ ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητὴς καὶ ὁ ἅγιος Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης καὶ ἄλλοι ἅγιοι Πατέρες, ὁ Θεὸς ἐμφορεῖται ἀπὸ μία ἁγία ἀγάπη, ἕνα ἅγιο ἔρωτα γιὰ τὰ πλάσματά Του. Ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἄπειρη καὶ ἐκστατικὴ ἀγάπη Του ἐξέρχεται ἀπὸ τὸν Ἑαυτό του καὶ ζητεῖ νὰ ἑνωθεῖ μαζί τους. Τοῦτο ἐκφράζεται καὶ πραγματοποιεῖται μὲ τὴν ἐνέργειά του, ἢ καλύτερα μὲ τὶς ἐνέργειές Του.
Μὲ τὶς ἄκτιστες αὐτὲς ἐνέργειές Του ὁ Θεὸς δημιούργησε τὸν κόσμο καὶ συνεχίζει νὰ τὸν συντηρεῖ. Δίδει οὐσία καὶ ὑπόσταση στὸν κόσμο μας μὲ τὶς οὐσιοποιητικὲς ἐνέργειές Του. Εἶναι παρὼν στὴν φύση καὶ συντηρεῖ τὸ σύμπαν με τὶς συντηρητικὲς ἐνέργειές Του. Φωτίζει τὸν ἄνθρωπο μὲ τὶς φωτιστικές του ἐνέργειες. Τὸν ἁγιάζει μὲ τὶς ἁγιαστικὲς ἐνέργειες. Τὸν θεώνει, τέλος μὲ τὶς θεοτικὲς ἐνέργειές του. Ἄρα μὲ τὶς ἄκτιστες ἐνέργειές Του ὁ ἅγιος Θεὸς μπαίνει στὴν φύση, στὸν κόσμο, στὴν ἱστορία, στὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων.

Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΡΟΣΙΤΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ

Κατά τη χριστιανική πίστη ο Θεός είναι "μυστήριο", είναι ακατάληπτος και αχώρητος στο νου μας. Έτσι, είναι αδύνατο να σχηματίσουμε πλήρη εικόνα της ουσίας του, όπως επίσης είναι αδύνατο να βρεθούν χαρακτηρισμοί και ονόματα, που να μπορούν να εκφράσουν πλήρως την ουσία και το περιεχόμενο της έννοιας «Θεός».

Ο Θεός είναι αόρατος, ασύλληπτος, υπερβατικός, πέρα απ' όλα τα λόγια, πέρα από κάθε κατανόηση. Ο Θεός είναι άπειρος και τέλειος και γι' αυτό δεν μπορεί να γίνει κατανοητός από μας τους ατελείς και πεπερασμένους. Όπως είναι αδύνατο να χωρέσει μέσα σ' ένα ποτήρι ολόκληρος ο ωκεανός, έτσι είναι αδύνατο να χωρέσει μέσα στο ανθρώπινο μυαλό ο άπειρος κα ανεξιχνίαστος Θεός.





Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΘΕΚΤΟΣ ΣΤΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ


Ο Θεός μπορεί να είναι άπειρος και ασύλληπτος με το νου και τις αισθήσεις μας, ωστόσο η άπειρη αγάπη του δεν άφησε να πλανιόμαστε μέσα στο σκοτάδι της άγνοιας. Ο Θεός δεν άφησε τον εαυτό του άγνωστο και κρυμμένο. Όλος ο ορατός κόσμος που μας περιβάλλει αποτελεί ένα πρώτης τάξεως καθρέπτη μέσα από τον οποίο μπορούμε να πάρουμε μια πρώτη γεύση του θεϊκού μεγαλείου.

Εκτός από τη φυσική αυτή οδό γνώσεως του Θεού, εμείς οι Χριστιανοί έχουμε και την αποκάλυψη που μας έκανε ο ίδιος ο Υιός του με την Ενανθρώπηση του. Όμως και οι δύο αυτοί τρόποι (φυσικός και εξ αποκαλύψεως) γνώσεως του Θεού είναι ατελείς, αφού η ουσία του Θεού είναι απρόσιτη.

Γι' αυτό οι Πατέρες της Εκκλησίας μας λένε ότι η  ουσία του Θεού είναι άγνωστη και άρρητη (δε λέγεται) και μόνο «τα περί τον Θεόν» μπορούμε να γνωρίσουμε. Για περισσότερη κατανόηση του θέματος ο Πατέρες της Εκκλησίας κάνουν διάκριση ανάμεσα στην ουσία και τις ενέργειες του Θεού. Και η μεν ουσία είναι ακατάληπτη, ενώ οι ενέργειές του για τον κόσμο και ιδιαίτερα για τον άνθρωπο είναι «μεθεκτές» (κατανοητές) από την αντιληπτική ικανότητα του ανθρώπου, αρκεί βέβαια αυτός να φτάσει σε

κάποιο βαθμό τελειότητας.

Το ξεσκέπασμα των Ιεχωβάδων

Οι Ιεχωβάδες, είναι κολοσσιαία εβραϊκή οργάνωση που διαθέτει άφθονα και ανεξάντλητα χρηματικά μέσα. Δρουν εν αγνοία των περισσοτέρων μελών τους, ανά την υφήλιο ως δήθεν Χριστιανοί, με μυστικό και ύπουλο τρόπο, αποτελώντας τα προκεχωρημένα φυλάκια των Σιωνιστών, δηλαδή των φανατικών Εβραίων ηγετών, που εργάζονται αφανώς, στοχεύοντας στην ίδρυση «Παγκόσμιου Θεοκρατικού Ιουδαϊκού Βασιλείου». Οι Εβραίοι Σιωνιστές χρησιμοποιούν πολλά μυστικά μέσα για να κυριαρχήσουν παγκοσμίως. Ένα από αυτά είναι ο Χιλιασμός, οι Ψευδομάρτυρες του Ιεχωβά, που έχουν συλλέξει όλες τις αιρετικές διδασκαλίες που παρουσιάστηκαν ανά τους αιώνες εναντίον του Χριστιανισμού.

Οι Εβραίοι της Αμερικής επέλεξαν ως πρώτο επικεφαλή των Ιεχωβάδων, τον Αμερικανοεβραίο έμπορα Ρώσελ που είχε ηθικώς άστατο βίο, τον οποίο διαδέχθηκαν οι επίσης Ιουδαϊκής καταγωγής Ιωσήφ Ρόδερφορδ και κατόπιν ο Νέθαν Νορ. Ως Σιωνιστική οργάνωση, οι Ιεχωβάδες ξοδεύουν άφθονο χρήμα για βιβλία και έντυπα που διανέμουν δωρεάν σε όλο τον κόσμο. Πληρώνουν γενναία τα όργανα της προπαγάνδας κατά του Χριστιανισμού που μισούν θανάσιμα. Δίνουν χρήματα σε όσους αρνούνται την πίστη τους, ή για αίθουσες, συγκεντρώσεις κ.α.

Στο Μπρούκλιν της Ν. Υόρκης έχει εγκατασταθεί το στρατηγείο τους, που έχει απλώσει τα πλοκάμια του σε όλες τις χώρες του κόσμου. Έχοντας ιδρύσει σε όλο τον κόσμο παραρτήματα οι Ιεχωβάδες-Χιλιαστές δεν δέχονται ότι είναι όργανα-θύματα των Εβραίων πού μη μπορώντας να χτυπήσουν κατά μέτωπο τον Χριστιανισμό τον οποίον θεωρούν ως το μεγαλύτερο εμπόδιο στα σχέδια της παγκόσμιας κυριαρχίας τους, χρησιμοποιούν τον Ιεχωβαδισμό ως δούρειο ίππο. Οι Εβραίοι κατά καιρούς κατεδίωκαν τους Αποστόλους του Χριστού, υποκινούσαν τους ειδωλολάτρες να κάνουν διωγμούς κατά των Χριστιανών και εξωθούσαν τους Τούρκους να σφάζουν τους Μάρτυρες (βλ. Αγ. Πολύκαρπο, Αγ. Κοσμά Αιτωλό, Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄ κ.α.), πιστεύοντας στην παλαιά Ιουδαϊκή ιστορία, όπου ονειρεύονται τον Μεσσία ως κοσμικό άρχοντα που θα δημιουργήσει θεοκρατικό κράτος με πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ-Σιών και δεν εγκαταλείπουν αυτό το σκοπό τους, αν και την πλάνη τους αυτή την διέλυσε ο Ιησούς Χριστός: «Ἡ Βασιλεία ἡ ἐμῆ» εἶπε, «οὐκ ἐστίν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου»

Γνωριμία με τους μάρτυρες του Ιεχωβά ομιλία πατρός Δανιήλ Γούβαλη

Γνωριμία με τους μάρτυρες του Ιεχωβά

Μάρτυρες του Ιεχωβά και ψευτοπροφητείες

 ομιλία πατρός Δανιήλ Γούβαλη

23/2/16 Πολυκάρπου Σμύρνης

Η ομιλία εκφωνήθηκε στο Βαθύ Σάμου

Ανάμεσα στους αιρετικούς υπάρχουν και οι Αντβεντιστές από τους οποίους προέρχονται οι μάρτυρες του Ιεχωβά. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν διάφορες διδασκαλίες ιδιότυπες, λένε ότι ο Θεός πρέπει να ονομάζεται Ιεχωβά και όποιος δεν τον ονομάζει Ιεχωβά οδηγείται στην καταστροφή και χάνει την αιώνια ζωή έχουν ένα λεγόμενο Κυβερνών Σώμα συμβούλων διευθυντών στον Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης που θεωρείται ότι είναι το κανάλι του Ιεχωβά και πρέπει όλοι οι οπαδοί να τηρούν επ' ακριβώς τις εντολές που προέρχονται από αυτό το Κυβερνών Σώμα. 
Δέχονται ότι υπάρχει ο παλαιός κόσμος και ο νέος κόσμος, ο νέος κόσμος είναι αυτοί και μετά από κάποια γεγονότα που θα συμβούν στο προσεχές μέλλον θα εγκατασταθεί εδώ στην Γη μια Παραδεισένια κατάσταση νέου κόσμου. Δέχονται ότι επί 6000 χρόνια από την δημιουργία του ανθρώπου αλωνίζει το κακό και ο Σατανάς εδώ στην Γη αλλά τα 1000 χρόνια τα τελευταία θα είναι παραδεισένια, ότι 1000 χρόνια θα έχουμε εδώ Παράδεισο στην Γη θα έχουμε την βασιλεία του Ιεχωβά και οι μάρτυρες του Ιεχωβά θα ζούνε σε ζωή μακαριότητας ότι θα υπάρχει γονιμότητα στην Γη, τα σταφύλια, οι ντομάτες, τα ροδάκινα, θα είναι πελωρίων διαστάσεων, θα μπορείς με μια ντομάτα να κάνεις 50 σαλάτες, ένα σταφύλι πρέπει να το σηκώνουν δύο άντρες γιατί θα είναι πολύ σπουδαία η παραγωγή. 
Δεν θα υπάρχουν, λένε οι μάρτυρες του Ιεχωβά, κατά την διάρκεια της Χιλιετούς Βασιλείας αρρώστιες ούτε πόλεμοι, όλοι θα έχουν μια ηλικία, την ηλικία του Αδάμ, οι άνθρωποι θα γεννούν κανονικά και θα είναι υγιή τα τέκνα τους, θα γυρίζεις στην Γη και δεν θα βλέπεις πουθενά νεκροταφείο, θα έχουν εξαφανιστεί τα νεκροταφεία. Επίσης όπως έλεγαν παλαιά σε κάτι προφητείες τους όπου νάνε λένε έρχεται η Χιλιετής και δεν θα υπάρχει κανένας λαθρέμπορος, κανένας τοκογλύφος, κανένας κλέφτης, κατά συνέπεια δεν θα υπάρχουν και οι αστυνόμοι. 

ΟΙ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΣΚΟΠΙΑΣ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΣΤΟ ΕΒΔΟΜΟ ΤΟΜΟ ΤΟΥ «ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ»

Του Γεωργίου Διαμαντίδη

Σε αυτό το άρθρο, αγαπητοί αναγνώστες, θα αποκαλύψουμε παλιά έντυπα των «Μαρτύρων του Ιεχωβά».

Είναι καλό,  να γνωρίζουμε όχι μόνο τα νέα έντυπα  των «ΜτΙ» αλλά και τα παλιά.

Για έναν αγωνιζόμενο, κατά των αιρέσεων, θα βοηθηθεί και από  την παλιότερη διδασκαλία της «Εταιρίας Σκοπιά».  Ένα μεγάλο ποσοστό των «Μαρτύρων του Ιεχωβά», θα λέγαμε  δεν γνωρίζουν τις παλιές διδασκαλίες της «Σκοπιάς». Την «Σκοπιά» δεν την απασχολεί το παλιό «φώς» που έλαβε, αλλά το «νέον φώς» που λαμβάνει  δήθεν   συνεχώς!  Και έτσι αλλάζει κάθε λίγο και λιγάκι τις πλανεμένες διδασκαλίες της μέχρι και σήμερα! Και το δικαιολογεί βασιζόμενη στο βιβλίο των Παροιμιών 4:18.  Δεν είναι έτσι όμως τα πράγματα. Δεν γράφει εκεί για αλήθειες που αποκαλύπτονται λίγες – λίγες,  αλλά για την ζωή των δικαίων, που όσο προοδεύουν, τόσο και πιο φωτεινή  γίνεται!...

Στην συνέχεια του άρθρου μας, θα δούμε  μερικά ντοκουμέντα, από την «Σκοπιά της 1^ης Ιουνίου  1920  τόμος  41^ος αριθμός  11, σελ. 305, 306, 307, 317».

Μέσα σ’ αυτές τις σελίδες μέχρι την 307, περιέχει ένα μεγάλο αριθμό σελίδων για αλλαγές που έκανε αργότερα στον έβδομο τόμο του Τετελεσμένου Μυστηρίου.  Για να καταλάβουμε όμως αυτές τις αλλαγές που γράφει η «Σκοπιά» του 1920, θα παρουσιάσουμε στην αγάπη σας και  το «Τετελεσμένον Μυστήριον της επανέκδοσης  του 1919».

ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΕΒΔΟΜΟΥ ΤΟΜΟΥ

«Οι Σπουδασταί  των Γραφών πιστεύουσιν  ότι ο αλάνθαστος λόγος του Θεού είναι ανεξάντλητος αποθήκη, πάντοτε εξάγουσα τροφήν  δια τους πεινώντας την αλήθειαν.  Πιστεύομεν  ότι η οδός του δικαίου είναι ως το λαμπρόν  φως το φέγκον  επί  μάλλον και μάλλον εώσου   γείνη τελεία ημέρα. Πιστεύομεν ότι εμείς έχουμε το προνόμιον τώρα να ίδωμεν σαφέστερον παρά προς ενός ή δέκα ή εκατόν ετών, και ότι μετά εν έτος από τούδε θέλομεν   ιδη  καθαρώτερον  παρ όσον βλέπομεν τώρα.  Κατά την διάρκειαν  των τριών τελευταίων ετών εσπουδάζομεν τα βιβλία της Αποκαλύψεως, του Άσματος των Ασμάτων και του Ιεζεκιήλ από καινού. Αι μελλέται αυταί προσεπόρησαν ημίν μεγάλας2 ευλογίας. Είδομεν πολλούς θησαυρούς εν τω λόγω του Πατρός ημών, περί των οποίων δεν εγνωρίζομεν ότι και υπήρχον εκεί.  Εύρομεν τας εξηγήσεις του Εβδόμου τόμου λίαν επιβοηθητικάς και είμεθα πεπεισμένοι ότι εμπεριέχουσι τροφήν επίκαιρον δια τον οίκον της πίστεως, και ότι η τροφή αύτη εξήχθη εκ της αποθήκης του Πατρός.

Εν τούτοις όμως η τροφή αύτη  παρετάθη επί της τραπέζης διανεμηθείσα υπό ατελών υπηρετών και εμπεριέχει ελλείψεις τινάς, τας οποίας σκοπούμεν δια των επομένων σημειώσεων να διορθώσωμεν.

Ουδεμία διόρθωσις είναι ζωτική, τινές εξ αυτών είναι σπουδαίαι, και πολλαί θέλουσι θεωρήθη υπό των αναγνώστων ημών ως μη αναγκαίαι, εντούτοις ημείς τας δίδομεν πάσας όσας ηδυνήθημεν να εξακριβώσωμεν ως έχουσας αξίαν τινά, εκείνοι δε οίτινες  επιθυμούσι να μεταβάλλωσι τα σημειωματάρια των συμφώνως προσκαλούνται να πράξωσι τούτο.

Πιστεύομεν ότι αι διορθώσεις αύται δεν θέλουσι γείνη πρόσκομα εις ουδένα.  Είμεθα βέβαιοι ότι οι ταπεινοί και ειλικρινείς την καρδίαν θέλουσι χάρη, διότι δεν φοβούμεθα να περιπατώμεν εν τω φωτί, και διότι και αυτά απολαμβάνωσιν ωσαύτως του προνομίου τούτου.

ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ: ΛΑΘΗ, ΨΕΜΑΤΑ, ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟ «ΖΩΗΡΟΤΕΡΟ ΦΩΣ» ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΣΚΟΤΑΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΡΩΣΣΕΛ

Του Γεωργίου  Διαμαντίδη

Σ’ αυτό το άρθρο, αγαπητοί, θα  δημοσιεύσουμε με ντοκουμέντα, φωτογραφίες,  μέσα από τα κείμενα της Εταιρείας «Σκοπιάς».

Θα δούμε σ’ αυτά τα κείμενα της Εταιρείας, ένα προς ένα, τις αντιφάσεις, τα ψέματα  και τις βλάσφημες κακοδοξίες της.  Αν κανείς ερευνήσει, τη διδασκαλία της «Σκοπιάς», από την εποχή του ιδρυτού της Κ. Ρώσσελ, μέχρι και σήμερα, θα δει το τραγέλαφο των αντιφάσεών της.

Μας λένε λοιπόν οι «ΜτΙ»: «Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν κάνει τέτοια επιμελή εξέταση. Γι’ αυτό και πιστεύουν ότι έχουν την αληθινή θρησκεία»  (Ξύπνα! Μάρτιος 2008, σελ. 9).

Είναι όμως αλήθεια, ότι έχουν την αληθινή θρησκεία;

Η προσεκτική ανάγνωση, θα δώσει  στον αντικειμενικό και απροκατάληπτο αναγνώστη, την ευκαιρία να βγάλει τα συμπεράσματά του. 

                           ΠΡΩΤΗ ΔΕΣΜΗ ΑΝΤΙΦΑΣΕΩΝ

«Μιχαήλ, (όπερ σημαίνει «όστις ως Θεός», ή ο εκπροσωπών τον Θεόν,) είναι το αποδιδόμενον ενταύθα όνομα εις το μέγαν ημών Λυτρωτήν, όστις είναι όντως ο μέγας παρά Θεού  τεταγμένος Άρχων, ο μέλλων να εγερθή και σώση τον λαόν του Δανιήλ, τον λαόν του Θεού…»

«Επί πλέον, εύρομεν ότι η Δευτέρα έλευσις του Κυρίου ημών υποδηλούται υπό του προφήτου Δανιήλ (ιβ΄. 1), (...) οπότε ήχθημεν να ίδωμεν ότι ο υπό το όνομα Μιχαήλ καλυπτόμενος είναι πράγματι Εκείνος τον Οποίον αυτό τούτο το όνομα  υπεμφαίνει – ο αντιπρόσωπος  του Θεού – «Ο Άρχων ο Μέγας» – Ναι, αναγνωρίζομεν Αυτόν ούτω: Είναι «Άρχων της Διαθήκης», «ο Ισχυρός  Θεός [άρχων εξουσιαστής], «ο Πατήρ [ο ζωοδότης] του μέλλοντος αιώνος» (Δανλ. ια’ 22, Ησα. θ’ 6).

(ΓΡΑΦΙΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ ΤΟΜΟΣ Γ΄ “ΕΛΘΕΤΩ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΣΟΥ”.

Συνεγράφη το 1891 υπό του Πάστορος Ρώσσελ, σελ. 63-139).

Πρώτο ντοκουμέντο:

ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ, ΤΟ ΟΝΟΜΑ «ΜΙΧΑΗΛ» Ο ΡΩΣΣΕΛ, ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΔΙΔΕΙ ΣΤΟΝ ΛΥΤΡΩΤΗ «ΧΡΙΣΤΟ»! 

Όμως, όπως γνωρίζουμε, από την Γραφή,  ο «Μιχαήλ  είναι Αρχάγγελος» (Ιούδα, 9).

«Ούτος δε είναι ο ίδιος τίτλος ο δοθείς εις τους ποντίφικας ή Πάπας της Ρωμαϊκής Ιεραρχίας, αφού ο Αντίχριστος ούτος…»

(ΓΡΑΦΙΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ ΤΟΜΟΣ Β΄ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΕΣΤΙΝ ΕΓΓΥΣ 1889, επανέκδοση, 1923, σελ. 330).

ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ - ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ - ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Του  Γεωργίου  Διαμαντίδη

Μάρτυρες του Ιεχωβά ασκούν το έργο του προσηλυτισμού. Πληρώνονται άραγε γι’ αυτό;

Πολλές  φορές, οι «Μάρτυρες  του  Ιεχωβά», κατηγορούν  τους    ιερείς  σε   Χριστιανούς,  ότι   πληρώνονται.  Ενώ, αυτοί  λένε  ότι  δεν πληρώνονται. Λένε «δωρεάν λάβατε,  δωρεάν δώτε».

Είναι  λοιπόν  αλήθεια ότι  κανένας  «Μάρτυρας  του  Ιεχωβά»  δεν πληρώνεται;

Να παρουσιάσουμε μερικά ντοκουμέντα,  ώστε να  πληροφορηθούν οι Χριστιανοί μας, αν οι «Μάρτυρες  του  Ιεχωβά» πληρώνονται ή όχι.

1) Σ’ ένα  βιβλίο  τους  που λέγετε, «ΟΔΗΓΙΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ ΔΙΑ  ΤΟΥΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑΝ», Εκδοθείσαι  υπό  της  ΒΙΒΛΙΚΗΣ ΦΥΛΛΑΔΙΚΗΣ  ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΣΚΟΠΙΑ ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ Ν.Υ., ισχύει από  της 1  Οκτωβρίου 1945,    στην  σελίδα   21  και  παράγραφος 41, γράφουν: 

«Εκτός  του  ελαχίστου ορίου των 175 ωρών απαιτείτε  παρά  ειδικού  σκαπανέως ευαγγελιζομένου  να  κάμη τουλάχιστον 50 επανειλημμένας   επισκέψεις  κάθε  μήνα. Αυτός  θα  λαμβάνη τομέα παρά  του Συλλόγου  είτε  εις  πόλιν είτε εις  περιοχήν  η  οποία  δεν ωρίσθη δια  καμμίαν  ομάδα ή μέρος τομέως ομάδος. Δια  να  δυνηθή να σταθή ο  ευαγγελιζόμενος  αυτός  εις  το  ειδικόν αυτό έργον ο Σύλλογος τον  βοηθεί οικονομικώς…»!...

2) Από  το βιβλίο των «Μαρτύρων του Ιεχωβά»,  ΚΗΡΥΤΤΟΝΤΑΣ ΜΑΖΙ  ΜΕ  ΕΝΟΤΗΤΑ, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1955, στην  σελ. 75 και παρ. 166, λένε:

«Οι υπηρέται  περιοχής θα  λαμβάνουν ένα  μικρό  επίδομα από  την  Εταιρία κάθε μήνα…»!

3) Από το βιβλίο των «Μαρτύρων του Ιεχωβά», «ΕΣΤΩ Ο  ΘΕΟΣ ΑΛΗΘΗΣ», εξεδόθη  εις την Ελληνικήν το 1956,  στην σελ. 221, και παρ.16,  έχουν γράψει:

«Επίσης, ολοχρόνιοι  διάκονοι  που εκτελούν ειδικό  ιεραποστολικό  έργο  μπορούν  να  απευθύνονται  στην  Εταιρία  κάθε  μήνα για  μια ονομαστική  χορηγία εξόδων για  να  συντηρηθούν  στο  ειδικό έργο  τους»!

4) Από  το  βιβλίο των «Μαρτύρων του Ιεχωβά», ΚΗΡΥΤΤΟΝΤΑΣ

ΚΑΙ  ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΣ ΜΕ  ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ  ΕΝΟΤΗΤΑ, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1961, στην σελ. 59-60 και παρ. 167, έγραψαν:

 «Οι υπηρέται  περιοχής θα  λαμβάνουν ένα  μικρό  επίδομα από  την  Εταιρία κάθε μήνα…!

5) Από την «Σκοπιά» 1971,  στην  σελ. 124, διαβάζουμε:

«Τι συνέβη κατόπιν;  Έλαβα  πρόσκλησι  να εργασθώ ως ειδικός σκαπανεύς,  και  να  διαθέτω  150 ώρες  το  μήνα  στη διακονία λαμβάνοντας μια μετρία χρηματική  συμπαράστασι από  την Εταιρία»!

6) Από το βιβλίο τους, «ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ  ΓΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΚΑΙ  ΜΑΘΗΤΕΥΣΕΙ», εξεδόθη  στην  Ελληνική το  1973, στην  σελ. 143-144, λένε: 

«Οι ιεραπόστολοι διεξάγουν το  έργο  τους με  το  ίδιο  τρόπο που  το  διεξάγουν  οι  ειδικοί σκαπανείς, διαθέτοντας  ένα ελάχιστο   όριο 150 ωρών το μήνα  στη  διακονία  του  αγρού.

Εν  τούτοις,  όσο  αυτό  είναι  δυνατόν, η  Εταιρία  Σκοπιά  προμηθεύει μια κατοικία, ένα ιεραποστολικό  οίκο από τον  οποίο ένας  όμιλος  απ’ αυτούς  μπορούν  να  διεξάγουν το  έργο  τους  και  φροντίζουν ώστε να  μπορούν έχουν την  αναγκαία τροφή. Επιπλέον,  σε  κάθε  ιεραπόστολο  δίδεται  κάποια  οικονομική βοήθεια μια φορά  το  χρόνο για να  προμηθεύεται  ρουχισμό.  Καθώς  επίσης  και  μικρή  μηναία χορηγία  για  προσωπικά  είδη όταν  αυτός  ανταποκρίνεται  στις  μηνιαίες   απαιτήσεις  των 150 ωρών στην   διακονία του  αγρού»!

7) Από  το  βιβλίο  των «Μαρτύρων  του  Ιεχωβά», «ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΙ ΓΙΑ  ΝΑ  ΦΕΡΟΥΜΕ  ΣΕ ΠΕΡΑΣ  ΤΗ  ΔΙΑΚΟΝΙΑ  ΜΑΣ», εκδόθηκε στην  Ελληνική το  1983, σελ. 114 - 115, έγραψαν:

«Η  Εταιρία δίνει  κάποια οικονομική βοήθεια  στους ειδικούς  σκαπανείς  λόγω  των υψηλών απαιτήσεων που  ζητείτε από αυτούς   σε  ώρες»!

Βλέπετε,  αγαπητοί μου Χριστιανοί;

Μόνο η  Εταιρία  τους   έχει το δικαίωμα  να  δίνει κάποια οικονομική βοήθεια στους ειδικούς σκαπανείς!

Ενώ στους κληρικούς μας απαγορεύετε!

Κατά  τ’ άλλα οι  «Μάρτυρες  του  Ιεχωβά» δεν  πληρώνονται!

Δεν  μας ενδιαφέρει  αν  ΟΛΟΙ   δεν πληρώνονται. Σημασία έχει  ότι  ΚΑΠΟΙΟΙ  από  αυτούς   πληρώνονται!   

Όπως, η  Εταιρία Σκοπιά,  δίνει κάποια  οικονομική  βοήθεια  στους ειδικούς σκαπανείς   τα  προς το  ζην,  έτσι  κάνει και η  πολιτεία  προς το  κλήρο!            

Ο Ιησούς Χριστός, δεν είπε  ότι  ο  κάθε  εργάτης δικαιούται  την τροφή  του;  «Άξιος γαρ  εστίν ο  εργάτης της τροφής  αυτού» (Ματθ. 10:10, Λουκ. 10:7). Ο Απόστολος Παύλος γράφει:  «Ου  φιμώσεις βούν αλοώντα…».  «Δι’ ημάς  εγράφη…». «Ούτω και ο Κύριος  διέταξε  τοις  το ευαγγέλιον   καταγγέλουσιν  εκ  του  ευαγγελίου  ζην» (1 Κορινθίους 9:9,10,14),  όπως    και  τα επόμενα εδάφια:

(1 Τιμ. 5:17-18, Ιακ. 5:4, Λευιτ. 19:13, Μαλαχ. 3:5), δείχνουν ότι οι  εργάτες είναι  άξιοι  του μισθού τους.

Ποιοι είναι   λοιπόν  οι «Μάρτυρες  του Ιεχωβά» που  θέλουν  να βάλουν  «φίμωτρο», στους ιερείς, να μην τρώνε από αυτό που εργάζονται; Δηλαδή  επιτρέπεται    ΜΟΝΟ  σ’ αυτούς;!

Ο Κύριος δεν  όρισε  γι’ αυτούς, που  κηρύττουν  το  ευαγγέλιο, να  ζουν  από το ευαγγέλιο;  Έτσι δεν λέει η Αγία Γραφή;

Ακόμα και τον Ιησού Χριστό ως άνθρωπο τον  διακονούσαν οι γυναίκες  από τα  υπάρχοντά τους (Λουκ. 8:3).  Οι ιερείς μας  ως άνθρωποι δεν πρέπει να  συντηρηθούν; 

Ο άγιος Ιωάννης  Χρυσόστομος  μας  διδάσκει:

«Πρέπει  το  ποίμνιο να  δίδει  απλόχερα  στον  ποιμένα υλικά  αγαθά  για  να  μην  ασχολείται  πια  ο ποιμήν  με  τα  βιοτικά, αλλά  να  αφοσιωθεί στην  πνευματική  του  διακονία» (P.G. τ. 62, 581). Και  προτρέπει: «Θρέψε τον  διδάσκαλο, θρέψε  τον  διάκονο, θρέψε  τον  ιερέα» (P.G. τ. 60, 147).

Παλαιότερα,  την περίοδο προ  του  1945,  επί χρόνια την μισθοδοσία των ιερέων είχαν αναλάβει οι πιστοί της κάθε ενορίας… 

Το 1945 εκδόθηκε  ο Α.Ν. 536/1945 «περί ρυθμίσεως  των αποδοχών  του Ορθοδόξου Εφημεριακού  Κλήρου της  Ελλάδος,  του  τρόπου πληρωμής αυτών και περί  καλύψεως  της σχετικής δαπάνης».

Από  την 1 Οκτωβρίου  1945   οι  ενοριακοί  Ναοί  απαλλάσσονται από  την  υποχρέωση  της καταβολής  της μισθοδοσίας των ιερέων  γιατί αναλαμβάνει  πλέον η  πολιτεία την μισθοδοσία αυτών,  κατόπιν συμφωνίας  που  επήλθε  μεταξύ  αυτής και  της Εκκλησίας.